ZAMANI ÇOĞALTANLAR
Yamaç yürekli kadınlara…
Hayatın kendisidir kadınlar. Hayat veren ve hayatı yaşatandır. Hayatın rengidir onlar, umudun ışıldayan yüzü. Bin bir tonu vardır onların da.
Uzaktan bakarsın soğuk durur bazısı, üşütür. Yanına varırsın, inersin gözlerinin derinlerine; yaşadıklarının, ona yaşatılanların dışa vurumu olduğunu görürsün bu tavrının. Biraz daha inersen iç sularına, orada bir güneşin saklı olduğunu, koca bir baharın taptaze durduğunu fark edersin. Sevgi ekilidir yüreklerinde. Sevgi tohumları dop dolu içlerinde. Baktıkları yere, dokundukları hayatlara ekerler usulca onları. Dokundukları yeri de bahara çeviriverirler. Bugünü güzelleştirmekle kalmaz, yarınlara da umut ışığı tutarlar. Hamurunda vardır bu onların. Sevgiyle dokunurlar, dokunuşlarıyla aydınlanır dünya. Dokundukları her yer güzelleşir.
Bazısı sabrın, emeğin ve adanmışlığın en somut halidir. Tüm yorulmuşluklarınarağmen yüzlerinden gülümsemeleri eksik olmaz. Gülmeleriyle ışıklanır yuvalar, gülmeleriyle ışıldar küçücük yürekler. Evinin ışığıdır. Sessiz ama hayatın en güçlü söylemini, dimdik duruşuyla sergiler. Kırıldığında bile umut olmayı bilir. Hayatın melodisidir onlar.
Bazısı hep geride durmayı yeğler ama onların kalemiyle yazılır dünya. Onlar hayatınsessiz kahramanlarıdır. İnce ince işlerler hayatlarında yer alanları, tıpkı ellerinde tuttukları nakışları işler gibi. Onlar işledikçe şenlenir, renklenir, güzelleşir yaşam. Bir yaraya merhem, aşığa yaren, dertliye derman olabilme yetisine sahiptirler. Sessizce yürütürler yapacaklarını;incitmeden, fark ettirmeden ama en dokunaklısından.
Dünyaya onların penceresinden bakabilmek yürek ister. Onları anlamak, anlamlandırmak, yaftalamadan, olduğu gibi görebilmek yürek ister. Onların da insan olduğunu, hayatı içlerinde hayatlandırarak anne olduklarını, şefkat timsali yumuşak yüreklerinin yavruları söz konusu olduğunda aslan kesildiğini algılayabilmek yürek ister.
Hayatın bin bir rengi, bin bir boyası vardır onların hayatı boyayan. Söyleyin şimdihayattan kadınları çıkartsanız geriye ne kalır?
yamaçlarında boylandı sevgi tomurcukları
yamaçlarına tutundu umutlar
bel bağladı onlara ufacık yürekler
orada serpildi genç fidanlar
orada demlendi, ağırlandı sevdalar
hayatın kendisi orada sürdü
koca yürekli
kocaman sevgili
koskocaman kadınlar
sizinle çoğaldı zaman…
