Melek Göztepe

YENİ

Melek Göztepe

YENİ

            Günaydın yeni yıl, günaydın yeni sayfa, günaydın dünya. Ayağımın altında gıcırdayan zemin günaydın. Üşümüş ağaçlar, üzerine kırağı çökmüş bitkiler size de günaydın. 

            Sabah yazmaları mı desek bu ara yazdıklarıma. Nedense hep sabahın erken saatlerinde, sabahı yazıyorum. Bilinçli bir eylem değil aslında. Belki sabahları hep evden çıktığım ve daha iyi gözlem yaptığım içindir. Yeni güne başlamanın telaşını sonuna kadar yaşadığım ve yaşayanların içinde yer alıp onları gözlemleyebildiğim içindir belki.

            Üşümüş zamanda sıcacık duygularla yol almak çok da kolay değil doğrusu. Sıcak duyguları besleyecek gelişmeler nerede? Nerede azmi kamçılayan insanlar? “Ben” etrafında dönen küçük dünyalar teğet geçiyor birbirine, ışığını sadece kendi yoluna tutuyor. Kolektif bilinç bir olmayınca aymıyor gün, diziliyor bir türlü olumsuzluklar. Bir olamayınca daha fazla yoruyor insanı yaşananlar.

Zaman eriyor ayaklarımızın altında, saatler kayıyor parmaklarımızın arasından. Bir şeylere, bir yerlere yetişme telaşı, yapılacakları yetiştirme telaşı arasında yitiriyor kendini gerçeklik. Sıkışık zamanlarda küçük detaylarda kendini gösteriyor zaman zaman güzellikler. Heyecan uyandırıyor, umudu canlı tutuyor her şeye rağmen.

Yeni yılda yapılacak listesi hazırlamış bir öğrencim, yeni yılda okunacak kitap hedefi koymuş bir arkadaşım, yeni yılda gidilecek yerler belirlemiş bir diğeri. Ne güzel. Yeni yine de güzel düşünceler için insanı tetikleyebiliyor. Rutini yeniden düzenleyip, şevke getirebiliyor. Bunlar paylaşılınca göreceyle etkileyebiliyor diğer insanları da. Güzelliklerle birbirimizi etkileyebilmek ne güzel. Söylediklerimiz ve düşündüklerimizin sadece dilde ve düşüncede kalmayıp eyleme dökülebilmesi daha da güzel. 

Umut ediyorum ki yeni yıl herkes için sayfalarını güzelliklerle doldurabileceği bir yıl olsun. Geriye dönüp baktığında “iyi ki” leri çoğaltsın.

yiten zamanın izleri
ayaklarımın altında kayıyor
geçmiş hikayeleri öykülüyor zaman
öykünüyor başkalarına yürekler
kendine öykünenleri görmeden
zaman sığınağında 
yıkılıyor bir duvar
açığa çıkıyor gerçekler
gün ışığında ışıyor gerçeklik
kaçma kendinden
kaçma
sana ait tüm bu eserler… 

Yazarın Diğer Yazıları