ŞEHİRDE ŞEHİRLE
Eğer uzun süre yaşadıysanız, her sokağında ayrı bir anınız vardır şehrinizin. Her adımda kendinizden bir şeyler bulursunuz. Anmaya, andıkça yüzünüzde tebessümler açtırmaya namzet küçük küçük yaşanmışlıklar. Sıcacık duyguları içinde barındıran anlar. “İyi ki yaşanmış” dedirten zamanlar. Tabi her yer güzellikleri hatıra getirmez bazılarında da hüzün vardır, acı vardır, “keşke” dedirtenler vardır. Yüreği yeniden sızlar oralardan geçerken insanın. Gözleri dolar, yeniler kendini sızı. Ama zaten hayatın kendisi böyle değil midir? İçinde her duyguyu barındırır. Şehir de yaşanmışlıklarla her duyguyu saklar kıyısında köşesinde.
Bahçelerinden taşan çiçeklerle, bahçelerde kendini gösteren kediler, köpeklerle selamlaşmışsınızdır kim bilir kaç kez? Hususi güzelliklerini temaşa etmek için yolunuzu değiştirmişsinizdir. Evine, bahçesine, çevresine özenli olanlara imrenmiş, o ilgiyi gösterenleri takdir etmişsinizdir gönlünüzden. Bazen de bu güzellikleri, detayları görmeden, farkında olmadan, kendini bile fark etmeden yol almış, geçip gitmişsinizdir. Duygu durumunuz yönlendirmiştir farkındalığınızı.
Siz farkında olmasanız da ılık havada, soğuk havada hatta sıcak havada hep ayaklarınız belli güzergâhlara yönlendirmiştir sizi. Otomatik davranışa dönüşmüştür belki de. Dedim ya farkında olmadan, ezbere yol almışsınızdır. Sevdiğiniz, güvenli hissettiğiniz yoldur muhtemelen farkında olmadan yürüyüp gittiğiniz güzergâh.
Yürüyebilmek, gezebilmek, kendi işini takip edebilmek güzel. İnsan evinden çıkamadığında bunu daha iyi anlıyor. Evinden çıkamayan insan nasıl tazeliyor şehirde yaşanmışlıklarını? Anılar ne sıklıkla yokluyor dimağını? Hani unuttuğumuzu zannettiğimiz bazı şeyler o mekandan geçerken canlanır ya onları nasıl gün ışığına çıkarıyor zihin? Hayal dediğimiz güç arşivdekilerin tozunu almaya yeterli mi? Tazelenmeyen anılar nereye saklanıyor? Kaybolup gidiyor mu hepsi?
bir adım ötede asılı duruyor anılar
sarı duvarlarda benzi solmuş insanlar
benzi solmuş insanların anıları
asılı zamanın duvarında
sessizce konuşuyor
gözler, eller, mimikler
sessizce dile geliyor kıyafetler
mekanlar
geçmişi anlatıyor, geçmişten gelenler
konuşuyor şehrin sokakları
konuşuyor binlerce dille
konuşuyor her gidenle…
