HER ŞEY GEÇİCİ
Her şey geçici şu hayatta. Bak nisan ayı da geçti, bitti. Mayısa girdik bile. Belli ki o da geçecek. Yağmur yağdı geçti. Güneş açtı, çok sıcak oldu o da geçti. Hiç beklemiyorduk birden soğudu hava, ince giyinip çıkmıştık dışarıya, oturduğumuz parkta içimiz üşüdü, o da geçti. Akşam oldu, gece, uyku, sabah… geçti, hepsi geride kaldı.
İşte hayat bu, geçmez zannettiklerimizi ardımızda bırakıyoruz teker teker. Ertelediklerimizi yapmaya, yakalamaya çalışıyoruz sonra. Dikkat et onları yapmaya zamanın var mı? Akan zamana yetişme gailesi o an yapılması gerekenlere ancak yetiyor, ötelenenler öylece kalıyor çoğu zaman. Zihne yük, yeni yapılacaklara ket vuruyor sonra. Hele ki sanalda sonra izlerim diye kaydettiğin bir video, okurum diye kaydettiğin bir yazı, öğrenirim diye ayrıştırdığın bir konu, yenilerinin her gün karşına çıkması yüzünden unutulup gidiyor. Kaydedildiği yerde kalıyor. Çok hızlı akıyor o mecrada hayat. O an kıymetli. O an yapılacağı yapabiliyorsak…
“Su akıp yatağını bulur” diyoruz evet zaman her şeye ilaç, zamanla her şey yerli yerine oturuyor ama bunlar sen yapman gerekeni yaptıktan sonra söylenecek sözler bence. Geçiyor her şey, nasılsa yerini buluyor ne varsa, deyip yapılacakları salıvermek olmaz. Dozunu iyi ayarlamak en önemlisi olsa gerek. Çok fazla üzerine düşüp zamanı yormak, hiç umursamayıp zamana bırakmak, ifrat, tefrit…
Yazarım diye ertelediğim konular yitip gidiyor mesela. Duygu değişiyor, düşünce değişiyor. “Ben bunu neden yazacaktım acaba” ya geliyor iş. Bazen de illaki yazacağım diye zorladığında, tıkanıp kalıyor düşünceler, yazmıyor kalem, tıkırdamıyor klavye.
Bir de olmasını istediğin kimliğe bürünebilme meselesi var. Ben şunu olacağım, ileride şunu yapacağım, şöyle olsun istiyorum… Zaman akıyor o ilerisi bir türlü gelmiyor. O kimliğe bürünebilip, onu özümseyip yapmaya koyulsak gereğini, akan zamanda bir de bakmışız gerçekten istediğimiz kişiyiz, hedeflediğimiz yerdeyiz. Ötelemeden anı yakalayabildiklerimiz kadarız…
ışıyor gün
ışıyor hayat
akıyor zaman hiç durmacasına
akıyor duygular
değişiyor insan, değişen her şeyle
söylenceler…
değişmiyor dillerde
değişmiyor dimağlarda kör düşünceler
yoruyor zamanı çark
dişliler arasında eziliyor hayat
geçiyor yolda olanlar
geçiyor teker teker
geçiyor
geçti
geç…
