Gönülde kalmak
Gönlümdesin, gönlümün en güzel yerinde. İncinmeyecek bir yere oturttum seni. Duymasam da sesini, görmesem de yüzünü sen hep oradasın. Baharımsın. Baş tacımsın.
Sen olmasan eksiltili olurdu hayat. Sen olmasan anlamı olmazdı, çocukluğumun, ilk gençliğimin, yaşadıklarımın...
Ne kadar büyürsem büyüyeyim, ne kadar değişirsem değişeyim değişmedi senin yerin bende. Güçlendi, arttı hissiyatım sana karşı hiç azalmadı.
Şefkatin, bizden yana hep taraf tutan tavrın, yemesen de yedirme derdin, incinmeyelim, yorulmayalım diye gücünün üstünde çaba sarf edişin… Öncelediklerin hep biz… Nasıl kıymetliymiş yaşarken, içindeyken tam anlamamışız, bilememişiz.
Serzenişlerin olurdu elbet zaman zaman ama kısacık anlardan öteye geçmezdi. Sonrasında büyürdü yine seninle güzellikler. Büyürdü içimize ektiğin sevgi, senin şefkat dolu bakışlarında, sözlerinle…
Onulmaz bir yara açıp bizde gitsen de gidişin değiştirmedi sevgimizi. Büyüttü kendini, eksiltmedi. Ve biz çocuk kaldık hep anne yüreğinin sıcaklığında…
BAHAR GÜLÜŞLÜM
Dışarıda baharın ayak sesleri
İçimde sen...
Uyanırken tabiatın taze renkleri
Renklerde sen...
Salkım saçak bulutlar
Canlar düşürüyor üstüme
İçinde hep sen...
Baharın gamzeli gülüşleri
Kan yürütüyor kuru bedenlere
Tomurcuklar patladı patlayacak
Her tomurcukta sen...
Şimdi bizim oralarda
Kardelenler yeni uzatmıştır başını
Kristaller arasından
Sular çağlamaya koyulmuş
Yaz umutlarını
Çoğaltmaya durmuştur mevsim
Gün muhabbet vaat ediyordur
Sen olmasan da bahar gülüşlüm...
