Advert
Advert

Bacaklarını kullanamaz hale geldi

Bacaklarını kullanamaz hale geldi
Bacaklarını kullanamaz hale geldi Küçük Menderes
test Bu içerik 855 kez okundu.

Torbalı'da çalıştığı kurşun fabrikasında kurşun zehirlenmesi sonucu bacaklarını kullanamaz hale gelip koltuk değnekleriyle yaşamak zorunda kalan işçi Suat Akbal (39), hukuk mücadelesi başlattı. Sorumlular hakkında açtığı dava yaklaşık iki yıldır süren Akbal, "Beni bu halde görenler işi bırakıyordu" dedi.

Gaziemir ilçesindeki halk arasında 'İzmir'in Çernobil'i olarak bilinen ve yıllar önce kapatılmasına rağmen toprağa gömülen radyoaktif maddeler nedeniyle risk oluşturan eski kurşun fabrikası, Torbalı ilçesine taşındı. 2014 yılında fabrikada döküm elemanı olarak işe başlayan dört çocuk babası Suat Akbal, maddi yetersizlik nedeniyle sürekli fazla mesai yaptı. Arkadaşlarıyla birlikte her vardiyada yaklaşık 40 tonluk döküm yapan Akbal, aşırı derecede kurşuna maruz kaldı ancak zamanla aşırı halsizlik yaşamaya başladı. 

Bir yılın sonunda destek bitti

Ege Üniversitesi Hastanesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi ve İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi'ne giden Suat Akbal'ın kurşun zehirlenmesi yaşadığı saptandı. Zamanla bacaklarını kullanamaz hale gelip koltuk değnekleriyle yürümek zorunda kalan Akbal, yaklaşık bir yıl boyunca iş yerinden destek gördü. Fabrika yönetimi, talihsiz adamın tedavisini karşılayıp maaşını yatırdı.

Bir yılın sonunda işine son verildiğini ileri süren Akbal, sorumlular hakkında dava açtı. Yaklaşık iki yıldır davanın sürdüğünü söyleyen Suat Akbal, "İlk rahatsızlandığımda yaklaşık bir yıl boyunca iş yerim tedavimi karşıladı. Şikayetlerim ise günden güne arttı. Ağrılarım dayanılmaz hale geldi. Fizik tedavi gördüm ve daha sonra bastona düştüm, destekle yürümeye başladım. Böyle olunca iş yerim, beni içeri bile almamaya başladı. Güvenlikle gidip güvenlikle dönüyordum. Gidip gelirken de herhangi biriyle konuşmam yasaktı. Bu süreçte beni gören birkaç kişi korkup işten ayrıldı. O yüzden beni saklamaya çalışıyorlardı" dedi.

"Sabahları kusma ile uyanmaya başladım"

İşe girdiği ilk andan itibaren vücudundaki kurşun değerinin diğer personele kıyasla normalin çok üstünde olduğunu ifade eden Akbal, "Her vardiyada yaklaşık 40 ton döküm yapıyorduk. Çalıştığım dönemde eleman eksikliğimiz vardı. Bazen iki, bazen üç vardiya çalıştığımız oluyordu. Haftada bir gün izin kullanıyorduk. Normalde bizim gibi ağır metal sektöründe çalışanların yedi saatten fazla çalışmaması gerekiyormuş. Bizde böyle bir imkan olmadığı için vücut depolamaya geçmiş.

İş yerim, tetkikleri yaptıktan sonra tedaviye gönderseydi zaten bu kadar ağırlaşmazdım. Bir yıl boyunca bu şekilde çalışmaya devam ettim. Bir yılın sonunda artık çalışamaz hale geldiğimde mide bulantıları, halsizlik ve sabahları kusma ile uyanmaya başladım. İlk etapta aile doktoruna gittim" diye konuştu.

"Kurşun oranının düşmesi için oyaladılar"

Yaklaşık üç yıl boyunca Ege Üniversitesi Hastanesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi ve İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi gördüğünü belirten Akbal, "Vücudum tüm tedavilere rağmen kurşunu atamadı. 2018 yılında Ege Üniversitesi'nde 'Vücudun 15 ya da 20 yılda ancak arınacak, yapacak bir şey yok' dediler. Arındıktan sonra kalıcı hasar da kalabilirmiş. Yapacak bir şey olmadığı için tedavim sonlandırıldı. O tarihten beri bekliyorum. Tedavi gördüğüm bütün yerler, kurşun zehirlenmesine bağlı nöropatik rahatsızlık olduğunu onaylamıştır. Bununla ilgili tüm raporlarım mevcuttur.

İş yerindeki hekim durumu önceden fark edip hastaneye sevkimin yapılmasını istemiş ama işlerin yoğunluğundan dolayı beni hastaneye göndermeyi ertelemişler. Beni eve gönderdiler, ben iş yerim benim için telaşlanıyor sandım. Meğer kandaki kurşun oranının düşmesi için beni oyalıyorlarmış" şeklinde konuştu.

"Zehir saçan kurşun fabrikasıymış"

İş yerinde kurşun zehirlenmesi yaşayan tek kişinin kendisi olmadığını söyleyen Akbal, "Benim gibi Bayram isimli bir işçi de hastalanmıştı. O da iki ayağını kullanamıyor ancak o firmayla anlaştı. 50 bin TL civarında bir para alıp uzlaşmaya gitti ve imzasını attı. Aslında bu fabrika Gaziemir'den taşınan, şu anda bile atıkları sebebiyle zehir saçan kurşun fabrikasıymış. Ben de bunu sonradan öğrendim. İşe girerken de çalışırken de ciddiyeti ve riskleri anlatan kimse olmadı. Biz davalarımızı açtık, adaletimize güveniyoruz. Haklı olduğumuzu biliyoruz, sonuna kadar hakkımızı arayacağız. Bu süreç ne kadar uzayacak bilmiyoruz. Ailemle birlikte çok mağduruz hiçbir gelirimiz yok" dedi.

Suat Akbal'ın eşi ev hanımı Nurgül Akbal (33) ise, "Dört tane çocuğumuz var. Bu evde hem kadın hem erkek oldum. Eşime hep yardımcı olmaya çalışıyorum. Bundan altı yıl önce bu işleri yapabileceğimi düşünmezdim ama şimdi aslan kesildim. Çocuklarım da ben de çok mağdur kaldık. Çok yokluk çektik. Bizi görsünler, sesimizi duysunlar" ifadelerini kullandı.

Haber Merkezi

 

Sende Yorumla...
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Birgi'de levha çalışmaları
Birgi'de levha çalışmaları
"Bizim şu durumda tasarruf yapabileceğimiz hiçbir şey yok"