Bayındır'da tarihsel anma

Bayındır Belediyesi tarafından Çanakkale Zaferi’nin 103. yıldönümü nedeniyle düzenlenen ve Dokuz Eylül Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkilap Tarihi Enstitüsü ve Türk Silahlı Kuvvetleri Atatürk Araştırma ve Eğitim Merkezi Bilim Kurulu Üyesi Prof. Dr. Ergün Aybars’ın konuşmacı olarak katıldığı “18 Mart Çanakkale Zaferi’nden 30 Ağustos Anafartalar Zaferine Çanakkale ve Mustafa Kemal” konulu etkinlik, Yahya Kerim Onart Kültür Merkezi’nde gerçekleşti.

Etkinliğe Belediye Başkanı Dr. Ufuk Sesli, başkan yardımcıları ve meclis üyeleri de katıldı. Sözü Prof. Dr. Aybars’a bırakmadan önce bir konuşma yapan Belediye Başkanı Dr. Ufuk Sesli, “Dünya tarihinin akışını, seyrini, milletimizin kaderini değiştiren, ‘Çanakkale geçilmez’ sözüyle dünyanın hafızasına kazıyan Çanakkale Savaşları, büyük bir kahramanlık destanı olmasının yanı sıra vatanın bütünlüğü ve ulusun bağımsızlığı söz konusu olduğunda içinde bulunduğu şartlar ne olursa olsun milletimizin bulunamayacağı fedakarlık, kazanamayacağı başarı olmayacağının da bir kanıtıdır. İşte bu yönüyle Çanakkale Zaferi; milletimize nesilden nesile ilham kaynağı olabilecek, yol gösterebilecek büyük bir önem ve ruha sahiptir. Bu nedenledir ki her yeni yetişen nesil, bu büyük zaferi milletimize yaşatanların ruhunu iyi özümsemeli, vatanımızın bütünlüğü ve ulusumuzun bağımsızlığı söz konusu olduğunda Çanakkale ruhunu sonsuza dek hissedebilmelidir. Milletimizin Çanakkale ruhunu her zaman yaşatacağına olan inancımız da tamdır” dedi.

“Çok fazla etkisi ve sonucu var”

Prof. Dr. Ergün Baybars, “Birinci Dünya Savaşı’nın Çanakkale Cephesi, dünya tarihi açısından çok sayıda sonucu beraberinde getirmiştir. Çanakkale Savaşı’nın ekonomik, sosyal, askeri, siyasi ve politik olmak üzere çok fazla etkisi ve sonucu vardır. 

Balkan Savaşı sonrası iktidara el koyan İttihat ve Terakki, İngiltere ve Fransa’ya başvurarak Osmanlı İmparatorluğu’nun toprak bütünlüğünün korunmasını istediler. Oysa İngiltere ve Fransa, Almanya’ya karşı Rusya’nın insan kaynaklarına büyük ihtiyaç duyuyorlardı. Eğer bu isteği kabul etselerdi. Osmanlı topraklarında gözü olan Rusya’yı karşılarına alırlardı.

“Amaç, halifenin gücünden faydalanmaktı”

Onlar Osmanlı İmparatorluğu’nu ellerinde Rusya’ya sunacak bir koz olarak tutmayı tercih edip onu Almanya’nın yanına itmeyi daha yararlı görüyorlardı. Balkan Savaşı’nda küçük Balkan devletlerine çok ağır bir yenilgiye uğrayan Osmanlı İmparatorluğu’nun sorumluluğunu kimse üzerine almak istemiyordu. Hatta Almanya bile Türk askerinin savaşamayacağı görüşünde idi. Boğazların kapalı kalması, Almanya için yeterliydi. Almanya’nın asıl amacı, halifenin dinsel gücünden yararlanmak idi. Bu savaştaki en büyük kazancı ise Ortadoğu yani Osmanlı İmparatorluğu olacaktı. Almanya, özellikle Hıristiyan sömürgeci dünyasına karşı Osmanlı halifesinin aracılığıyla kendisine milyonlarca bağlaşık kazanmak istiyordu. Türk ordusunun sağlayacağı yarardan çok Hindistan Müslümanları’nın, Arapların ve diğer İslam ülkelerinin İngiltere ve Fransa’ya karşı ayaklanmalarını umuyordu. Kayzer’in 30 Temmuz 1914 tarihinde Petersburg’taki Alman elçisine yolladığı mektup bunu gösteriyordu.

İttihat veT erakki ileri gelenleri ise kapitülasyonlardan, Osmanlı borçlarından kurtulabilmek, Balkan Savaşı’nda Yunanlılara kaydedilen Ege’deki adaları geri almak ve Almanya tarafında çökertilecek Rusya’daki Türkleri kurtarmak istedikleri için Almanya’yı doğal müttefik olarak görüyorlardı. Bu sebeple 1 Ağustos 1914‘te taraflar arasında gizli bir ittifak anlaşması imzalandı. Goeben ve Breslau adlı iki Alman gemisinin Çanakkale Boğazı’na girmeleri (10 Ağustos 1914) ve bu gemilerin Osmanlı Devletince satın alınmaları, Osmanlı İmparatorluğu’nun yazgısını çizdi. Yavuz ve Midilli adı verilen bu iki gemi, Amiral Şuson komutasında Ekim sonunda Karadeniz’de Rus donanmasına ve limanlarına saldırınca Osmanlı İmparatorluğu, Üçlü İttifak ile Üçlü İtilaf arasındaki savaşa sürüklenmiş oldu” dedi.

Haber: Turgay KONURALP