FARK ETME DURAĞI

İnsan zamanla yaşadığı ortamdakilerin farkına varamıyor. Bakıyor ama gerçek anlamda görmüyor. Alıştıklarındaki değişimi bile algılayamayabiliyor. Bakıp görmek, görüp algılamak gerekiyor elbette.

Nisan geldi farkında mısın? Nisan içinde Ramazan da geldi. Nisan değişimi beraberinde getirirken Ramazan arınmayı getirip tamamlıyor adeta dönüşümü. Renk cümbüşü gibi her yer. Özellikle şeftali ve erguvanlar çiçeklenince tatlı bir hal aldı çevre. Oraya buraya serpiştirilmiş pamuk şekerleri gibi göz okşuyorlar. Görebilirsen eğer. Dedik ya bakıp da görememek de var. Doğadaki ahenk ve güzelliği yakalayabilmek için hızlı olmak gerekiyor aynı zamanda. Değişim o kadar hızlı ki dün hiçbir şey yoktu, bugün yapraklanma uyanışı başlamış bizim çınarın dallarında. Artık onun yeşile boyanma telaşını an be an gözlemleriz. Gün be gün değişirken, giydiği yeşil elbiseyle bizi de kamufle ediverecek biliyoruz. Bahardan güze kadar bir örtü gibi perde olacak bize.

Gülümsüyor adeta mevsim hepimize. Çoğalmanın getirdiği zenginlikle bütün umutsuzluklara rağmen umut vadediyor.  Yeniden, yeni baştan başlamanın güzelliğini hatırlatıyor bizlere. Hayat baştan aşağı umutsuz değil mesajı veriyor ve büyük bir uyumu gözler önüne seriyor. 'Dur, bak, gör' dercesine.

Dur bir anlığına. Gün içinde, zaman içinde, düşünme ve görme molası ver birkaç dakika. Fark et güzellikleri. Pek çok olumsuzluktan mustarip olan gönlüne, aklına bir durak oluştur. Elbette kimseye iyimserlik oyunu oyna demiyorum. Sadece güzel bir şeylerin de olduğunun farkına varmanın oluşturduğu hissiyatın ruha, bedene, dimağa iyi gelebileceğini söylemeye çalışıyorum. Farkında olabilmek, neyin? Canlana, yenilenen nisanın. Görebilmek, neyi? O muhteşem uyanışı…

Bir tomurcuğun yüreğinde kopan gümbürtüyü

Toprağın yüzeyine çıkma telaşını yaşayan karıncanın çıkardığı gürültüyü

Rüzgrın önüne katıp götürdüğü süprüntüyü

İyi ki fark etmiyoruz