Advert
Advert
Advert
HUZUR NEREDE?
FARKLI BAKIŞ / Melek GÖZTEPE

HUZUR NEREDE?

Bu içerik 421 kez okundu.
Advert

İnsan huzuru ve sessizliği özlüyor bazen. Kızımla konuşuyorum telefonda geriden kuş sesleri geliyor, başka hiçbir ses yok. Sükûnet. “Ne güzel” diyorum. “evet, burası çok huzurlu” diye cevap veriyor kızım...

Şehrin ve insanların oluşturduğu gürültü ve keşmekeş yoruyor insanı hele yaş biraz ilerlemişse. Biraz da adaba uygun davranmayanlar çevreye rahatsızlık verebiliyor.

Sabah treniyle İzmir’e gidiyoruz. Elbette yolun başında vagonlar sakin. İlerledikçe insan kalabalığı, gürültü ve koku artıyor. Evet, yanlış okumadınız. İnsanlar köyden kente bazı gıda maddelerini götürmek için biniyor trene ve haliyle çok farklı kokular kaplıyor içeriyi. Ya da yolda yemek için alınanlar. İçerinin havası insan kalabalığı ile iyice ağırlaşıyor ve hassas olanlar için eziyete dönüyor yolculuk. Ha bir de tekmişçesine davranan insanlar var. Önümüzde oturan kadın bir sakız atıyor ağzına Allah selamet versin. Çatur, çutur... Çevredekiler rahatsız oluyormuş umurunda değil...

Dönüş yolculuğu ise farklı bir açıdan değerlendirilmeyi hak ediyor. Çocuklarıyla yolculuk eden ebeveynler.Çok küçük olanlara anlayış tam. Çünkü durdan, sustan anlamaz. Farklı bir atmosferde, bir sürü insanla aynı yerde olmak onların huzurunu kaçırır ve huzursuzlanmalarına sebebiyet verir. Düzenleri, alıştıkları ortam değişti mi tadı kaçar miniklerin. Lafım biraz daha büyük olanlara ve onların anne ve babalarına. Bilmiyorum bu çocuklar her ortamda böyle mi? Böylelerse yetiştirilmelerinde sıkıntı var demektir. Koşturan, bağıran, elindeki telefonda son ses çizgi film izleyen... Çevrenin tahammül sınırını aşınca müdahale edenler oluyor elbette. Bu defa gürültünün boyutu daha da büyüyor. Herhalde bu çocuklar herhangi bir konuda uyarılmaya alışkın değiller. Tabiri yerindeyse zıvanadan çıkıyorlar. Elimde okumaya çalıştığım kitabı kapatıp koyuyorum çantama. Zira okuduğunu anlamak mümkün değil böyle bir ortamda. Meseleye son noktayı ön tarafta oturan dokuz on yaşlarında bir çocuk koyuyor. “anne kafam şişti, ne zaman Ödemiş’te olacağız diye. Herkesin duygularına da tercüman oluyor bir bakıma... lütfen çocuklarımıza toplum içinde nasıl davranacakları konusunda eğitim verelim. Toplumun huzurunu kaçırmayalım. Kendimizinkini de...

Tatildeyiz malum. Sabah biraz uyuyalım diyor bazen insan ama ne mümkün. Evinin penceresinden sokağa bas bas bağıran çocuk, Ödemiş’te yapımı  bir türlü bitmeyen inşaatların malzeme getiren kamyonlarının kocaman gürültüleri, sokak satıcılarının klakson ve anons sesleri... Ne mümkün!

Bir de trafik var onu da bir dahaki yazımızda yazalım. Sessizlik ve huzur diliyorum herkese...

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
ÖTO, projeleriyle fonlara talip
ÖTO, projeleriyle fonlara talip
Aynı sofrada buluştular
Aynı sofrada buluştular